top of page
Home

Curating, not copying: wanneer persoonlijke smaak een verkoopformule wordt

Foto van schrijver: Conny Gruijters
Conny Gruijters
8 nov
6 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 14 uur geleden

Curated interieur met kobaltblauwe gordijnen, suède modulaire bank, marsalakleurige fauteuil, naturel houten kast en groot schilderij.


Het beeld van een interieur dat in de loop der jaren is gegroeid, heeft een bijzondere aantrekkingskracht. Het suggereert dat meubels, kunst en voorwerpen hun plek hebben gekregen door persoonlijke voorkeuren, herinneringen en aankopen op verschillende momenten in het leven.

Juist die uitstraling wordt tegenwoordig ook bewust ontworpen. Een woning kan eruitzien alsof de inrichting zich gedurende tientallen jaren heeft ontwikkeld, terwijl de complete selectie binnen één ontwerptraject tot stand kwam.


Tegelijkertijd duikt het begrip curated steeds vaker op.

Van bijzondere designcollecties tot woonaccessoires en de persoonlijke favorieten van redacteuren.

Het woord suggereert kennis, exclusiviteit en een zorgvuldige selectie.

Maar wat gebeurt er wanneer iedereen een eigen stijl wil ontwikkelen en de uitstraling van individualiteit vervolgens als compleet interieurconcept wordt aangeboden?


Curating, not copying

Pinterest gebruikte Curating, not copying in zijn trendrapport voor 2026 om een veranderende houding tegenover trends te beschrijven. Consumenten zouden minder geneigd zijn een complete trend over te nemen en liever elementen kiezen die bij hun persoonlijke voorkeuren passen.


Voor het interieur betekent dat meer vrijheid om verschillende ontwerpperiodes, materialen en stijlen te combineren.

Een hedendaagse bank naast een vintage fauteuil. Een kunstwerk dat niet op de bekleding is afgestemd. Een erfstuk dat behouden blijft, ook wanneer de rest van het interieur volledig wordt vernieuwd.

Dat is overigens geen nieuwe manier van inrichten. Het combineren van bestaande bezittingen met nieuwe aankopen gebeurt al generaties lang.

Wat verandert, is de aandacht voor de selectie zelf. De herkomst van een meubel, een bijzondere ontwerpgeschiedenis of de persoonlijke betekenis van een object krijgt een grotere rol in de presentatie van het interieur.

Die ontwikkeling sluit aan bij de eerder beschreven verschuiving in interieurtrends van 2025 naar 2026, waarbij niet langer ieder onderdeel van de inrichting dezelfde aandacht hoeft te krijgen.

Maar bewust verschillende stijlen combineren is nog geen garantie voor een persoonlijk interieur.

Ook een zorgvuldig samengestelde combinatie kan rechtstreeks uit een bestaande interieurreportage zijn overgenomen.


Curated, collected of collectible?

De drie begrippen worden regelmatig naast elkaar gebruikt, maar vertellen ieder iets anders over de inrichting.

Curated betekent dat meubels, kunst en objecten bewust zijn geselecteerd vanuit een bepaalde visie.

Dat kan door een interieurontwerper gebeuren, maar ook door de bewoner zelf.


Collected verwijst naar het verzamelen van voorwerpen. Een geërfde kast, een schilderij dat tijdens een reis is gekocht of een fauteuil die al verschillende verhuizingen heeft meegemaakt.

De objecten hebben ieder hun eigen herkomst en kunnen een persoonlijke betekenis hebben.


Collectible design betreft verzamelwaardig ontwerp.

Denk aan bijzondere meubels, zeldzame objecten of ontwerpen in beperkte oplage, waarvan de belangstelling mede wordt bepaald door de maker, herkomst en ontwerpgeschiedenis.

Een interieur kan alle drie de eigenschappen bezitten.

Een bestaande kunst- en meubelverzameling kan professioneel worden samengesteld tot een nieuw geheel.

Omgekeerd kan een volledig nieuw interieur worden ingericht met bijzondere vintage stukken en collectible design.

Een kostbare designklassieker is daarbij niet vanzelf persoonlijker dan een eenvoudig erfstuk.

De waarde die een voorwerp voor de bewoner heeft, hoeft niets te maken te hebben met de marktprijs.


Een doorleefd interieur op bestelling

Het interessante aan een verzameld interieur is dat niet alles tegelijk hoeft te zijn gekozen. Materialen vertonen verschillende gebruikssporen, meubels vertegenwoordigen uiteenlopende ontwerpperiodes en sommige objecten lijken zich weinig aan te trekken van de rest van de inrichting.


Dat karakter kan ook doelbewust worden gecreëerd.

Oude houten balken in een nieuwbouwwoning, natuursteen met een verweerd oppervlak, een vintage fauteuil en een handmatig afgewerkte wand kunnen samen de indruk geven van een interieur met een lange geschiedenis.

De uitstraling van ouderdom wordt dan onderdeel van het ontwerp.

Daar kan bijzonder vakmanschap achter zitten. Het vraagt kennis van materialen, architectuur en proporties om oude en nieuwe elementen overtuigend te combineren.

Maar er ontstaat ook een tegenstelling.


Wat oorspronkelijk ontstond door persoonlijke aankopen, erfstukken en meubels die jarenlang werden behouden, kan nu als complete inrichting worden samengesteld.

Zelfs de ogenschijnlijk toevallige combinatie van objecten wordt dan zorgvuldig geregisseerd.

Dat hoeft niets af te doen aan de kwaliteit van het ontwerp. Een interieur dat in korte tijd wordt gerealiseerd, kan volledig aansluiten op de persoonlijkheid van de bewoners.

Alleen vertelt een verzameld ogende inrichting niet noodzakelijk iets over de geschiedenis van de objecten of de manier waarop ze zijn verkregen.

Het zorgvuldig samengestelde, doorleefde interieur wordt daarmee zelf een herkenbaar ontwerpconcept.


Als originaliteit een herkenbare stijl wordt

De invloed van designklassiekers maakt deze ontwikkeling extra interessant.

De Camaleonda van Mario Bellini, de Nuage-kast van Charlotte Perriand en de sculpturale fauteuils van Pierre Paulin vertegenwoordigen ieder een eigen ontwerpfilosofie.

Hun oorspronkelijke betekenis ligt in constructie, vormgeving, materiaalgebruik en de manier waarop ze een nieuwe kijk op wonen introduceerden.

Die kwaliteiten verklaren mede waarom de ontwerpen tientallen jaren later nog altijd worden toegepast.

Toch kan ook een designklassieker veranderen in een herkenbaar symbool van goede smaak.


Wanneer dezelfde meubels regelmatig verschijnen naast vintage verlichting, abstracte kunst, bijzondere vloerkleden en verweerde materialen, ontstaat een vertrouwd interieurbeeld.

De afzonderlijke ontwerpen blijven bijzonder.

De combinatie hoeft dat niet meer te zijn.


Een origineel meubel is niet automatisch een originele keuze.

Dat betekent niet dat de populariteit van een ontwerp afbreuk doet aan zijn kwaliteit.

Wel verdient de motivatie achter de aanschaf aandacht.

Wordt een fauteuil gekozen vanwege de vorm, het zitcomfort of de ontwerpgeschiedenis?

Of vooral omdat hij regelmatig verschijnt in interieurs die als stijlvol worden beschouwd?

Die afweging is niet zichtbaar op een foto.

De herhaling van herkenbare combinaties past bovendien binnen een bredere ontwikkeling waarin bestaande interieurtrends steeds opnieuw worden geïnterpreteerd. Niet noodzakelijk met andere meubels, maar met nieuwe materialen, kleuren of presentaties.

Een verschuiving die ook zichtbaar is in hoe interieurtrends van vorm veranderen.

Zo kan zelfs het verlangen naar een eigenzinnig interieur uiteindelijk een nieuwe stijlformule opleveren.


High-end interieurmoodboard met model in geruite modeoutfit, olijfgroene bank, sculpturale verlichting, kunst en drie verfstreken.

Curated met een winkelknop

Persoonlijke favorieten van deskundigen als verkoopinstrument presenteren is niets nieuws.

Interieurbladen publiceren al jaren selecties van stylisten en redacteuren. Vtwonen laat bijvoorbeeld de favoriete producten van Marianne Luning zien. De lezer krijgt inzicht in haar voorkeuren, ontdekkingen en persoonlijke smaak.


Ook in de modewereld is deze vorm van redactionele productselectie vertrouwd.

Toch krijgt dezelfde werkwijze een andere uitstraling wanneer Vogue de persoonlijke garderobefavorieten van redacteuren presenteert als gecureerde essentials, met links om de producten rechtstreeks aan te schaffen.

De smaak van de redacteur wordt onderdeel van de commerciële aantrekkingskracht.

De lezer koopt niet uitsluitend een kledingstuk, maar krijgt de mogelijkheid zich te kleden volgens de selectie van iemand die binnen de modewereld als deskundig wordt beschouwd.


Voor de woonretail is die benadering eveneens interessant.

Een winkel kan meubels van verschillende merken combineren met kunst, vintage en bijzondere objecten. De selectie geeft het assortiment een herkenbaar karakter en kan producten in een verrassende context presenteren.

Dat heeft waarde wanneer er werkelijke ontwerpkennis achter zit.

Maar een verzameling aantrekkelijke producten wordt niet vanzelf curatorschap doordat er een chic Engels woord boven staat.


De belofte is individualiteit. Het aanbod kan ondertussen verrassend uniform zijn.

Wanneer winkels en merken dezelfde populaire ontwerpstukken, materialen en kleurcombinaties selecteren, ontstaat het risico dat de consument vooral verschillende uitvoeringen van dezelfde smaak krijgt aangeboden.

De winkelpresentatie suggereert exclusiviteit, terwijl de selectie juist aansluit bij een breed herkenbaar interieurbeeld.

Het begrip curated dreigt daarmee hetzelfde lot te ondergaan als woorden als exclusief, authentiek en tijdloos.

Oorspronkelijk verwijzen ze naar een bepaalde kwaliteit of eigenschap. Door veelvuldig gebruik als verkoopargument wordt steeds minder duidelijk waarin die kwaliteit werkelijk bestaat.

Voor woonwinkels ligt de uitdaging daarom niet in het bedenken van een aantrekkelijker etiket, maar in het ontwikkelen van een assortiment dat daadwerkelijk iets toevoegt.

Dat vraagt om kennis van ontwerp, productkwaliteit, materiaal, herkomst en de mogelijkheden om meubels op verschillende manieren toe te passen.

Een eigen signatuur ontstaat niet door de meest gefotografeerde designobjecten bij elkaar te zetten.





Licht jarenzeventiginterieur met crèmekleurige bank, roestbruine fauteuil, chromen salontafel en geometrisch kunstwerk in blauw en koraal.


De persoonlijke keuze achter het interieur

De belangstelling voor een verzameld karakter biedt ruimte aan interieurontwerpers, fabrikanten, galeriehouders en woonwinkels. Het stimuleert nieuwe combinaties en kan ervoor zorgen dat bestaande meubels, antiek en bijzondere ontwerpen opnieuw worden gewaardeerd.

Maar er ontstaat ook een opmerkelijke tegenstelling.

We willen interieurs die niet volgens één voorgeschreven stijl zijn ingericht, terwijl de uitstraling van die persoonlijke vrijheid steeds vaker als herkenbaar concept wordt aangeboden.


Hetzelfde gebeurt met de taal waarmee deze interieurs worden gepresenteerd. Zodra iedere productselectie curated wordt genoemd, zegt het begrip steeds minder over de kwaliteit van de keuzes.

Een goede interieurontwerper kan een persoonlijke verzameling versterken, bestaande meubels opnieuw betekenis geven of een volledig nieuw interieur ontwikkelen vanuit de voorkeuren van de bewoners.

Dat vakmanschap staat los van het aantal bijzondere objecten dat wordt toegepast.


Curating, not copying gaat uiteindelijk niet over het samenbrengen van zoveel mogelijk verschillende stijlen, maar over de vrijheid om keuzes te maken die niet door een bestaand interieurbeeld worden voorgeschreven.


Ook wanneer dat betekent dat een populaire designklassieker niet wordt aangeschaft, een oud meubel gewoon blijft staan of de bewoner kiest voor iets wat op dat moment helemaal niet in de mode is.

Een interieur wordt niet persoonlijk doordat het die uitstraling heeft.

Het wordt persoonlijk door de keuzes die eraan ten grondslag liggen.

 
 

Bekijk onze andere post

bottom of page